16 december 2011- flink rondje district Kombo

Afspraak gemaakt met 1 vd ouders dat de 5 dovenkinderen en Malang Badji om 09.30 uur in Kotu bij het politie kantoor zouden staan. Om de hoek voor ons maar voor hun ver. Wij komen er iets voor 09.30 uur wel 5dolblije doven kinderen met Musa Oudste broer van 1 vd kinderen) die staan te rillen vd kou maar geen Malang brrrrrrrrrrrrrrrr. Vader van Alaghie zou vervoer regelen maar ja dat is dus op zijn Gambiaans gedaan. Oké het is geregeld dat is al heel wat maar ze zijn om 6 uur al gaan lopen 1 uur naar Gunyur en vandaar met gele taxi naar Kotu maw ze hebben 2 a 3 uur staan wachten voor hun in de kou. Als ik dit geweten had we zitten om de hoek. zielig dus even plan veranderen.

Ik bel malang voor taxi die met spoed naar Berending moet om zijn naam genoot malang op te halen. We hebben voor hem een afspraak om zijn ogen te laten testen. Malang is in 2006 geopereerd aan zijn been op kosten vd stichting en kreeg 3 jaar geleden al een bril. Hij moet dus komen en waarom hij niet meegegaan is vanmorgen is een raadsel. Extra kosten maar ja kind kant ook niet helpen.

Neem de kids en Musa die de kinderen begeleide mee naar waar we verblijven. Even bijkomen met ten en een tapalapa (brood) met mayonaise en ei.. Dus ontbijt voor ze en ook dat is niet gewoon.

Na ontbijt gaan wij alvast naar de dovenschool in Serrekunda. De 2 oudste van de 5 dove kinderen Gaan miv 2012 daar naar toe. Ze vinden het nog eng maar eenmaal daar zien ze 500 kinderen die gelijk zijn en ook via gebarentaal contact zoeken. Tjee dan zie je ze communiceren en dan merk je dat verplaatsen naar Brikama destijds een goede keus was. Wat zijn ze goed en het is heerlijk om ze te zien communiceren met elkaar. Kinderen enthousiast en maken direkt vrienden. Musa de broer van Alaghie heeft via zijn jongere dove broertje dus thuis gebarentaal geleerd en is een goede tolk. Hieruit blijkt al een zeer pientere jongen die helaas horen we niet meer naar school gaat door geld gebrek. Horen jullie later meer over. Als we de kids later vragen Brikama of Serrekunda dan is t Serrekunda al betekend dit 4 dagen in de week niet thuis slapen en dat met ene leeftijd van 10 jaar! Helaas moet dat zo want het is op 1,5 uur afstand en dat kan je niet iedere dag op en neer rijden. Doel bereikt want alleen hier komen ze verder en we verlaten met goed gevoel de school.

Malang met Malang (14) ook onder weg dus spreken af in Banjul. 2 uur later als de afspraak die gemaakt is komen we bij de opticien. Malang 's resultaat is nog maar 5% zicht tjeeee..... Bril is aangemeten en met -14 kan hij in t begin naar een zicht van 30% bij veel dragen naar 50 %. Bril is betaald en besteld en over 3 week klaar. Sainey tegen die tijd moet hem maar ophalen. Ook de kinderen met blauwe ogen wilde e opticien testen maar die zien 100%.

Milkshake met de kids bij Shoarmaking en op naar de markt. Veel toubabs (blanken) dus men vraagt tot 5 x de normale prijs nu. We zijn niet gek dus plan wijzigen en gaan 1^e lunchen. Omdat we ook nog iets moeten bespreken bij lamin lodge gaan we daar heen. ½ wegen onze route en voor ons 2 vliegen in 1 klap. De kids zijn even toerist in eigen land en vooral Musa geniet. Lunch van kip en allemaal flesje drinken. Inclusief de apen die wederom een flesje drinken gejat van onze tafel. Mooi om de kinderen te zien genieten van het eten de apen etc, Maar zeker Musa (19 jr) hij zegt' Ivonne heb nog nooit zoiets gegeten en mocht alleen mijn flesje fris op drinken' dan besef je weer hoe goed wij het hebben. Zijn dag maar ook die van ons kon al niet meer stuk.

Na lunch en ook dingen besproken te hebben voor volgende week gaan we naar Brikama markt. Gelijk normale prijzen maar goed ook want t wordt al duister. We kopen voor alle kinderen incl. Musa schoenendie ze kunnen gebruiken voor school. Kleding helaas geen tijd meer voor het is te donker. Maar kids dik tevreden.

Op naar Berending en als we daar komen is t aarde donker , overal vuur en we zetten 1 voor 1 de kids thuis af. Malang als 1^e en moeder bedankt ons hartelijk. Hij had ook namens zijn moeder een briefje gegeven met de vraag van schoolgeld maar ja zijn vader heeft een betaalde baan en dan voelen we ons als stichting niet zo verplicht iets te doen. Er zijn kinderen die harder hulp nodig hebben hoe moeilijk deze beslissing soms ook. Ook wij kunnen de euro maar 1 x uitgeven en kunnen helaas ook niet iedereen helpen. Kletsen wat met de ouders en bij een vuurtje gezellig maar ook warm. En het geeft licht! De ouders worden geïnformeerd over de stand van zaken en ook hoe de dovenschool eruit ziet. Ze staan achter ons en pa Omar zegt jullie geven onze kinderen een kans en die pakken we. Fijn dat vertrouwen.

Verder in het dorp is Iedereen blij ons weer te zien. Ze herkennen de auto en je hoort uit de kleinste hoekjes ivonne ivonne. Tja Fred is gewend dat hij zijn naam niet hoort. We spreken af van de week nog eens langs te komen want uiteraard gaan we nog even naar de school en willen de kids ook bij dag licht zien.

Ik geef Musa aan dat hij een lijstje vd week moet hebben zodat ik weet wat het kost om hem weer naar school te sturen. Wordt wederom vervolgd.

21.30 uur gaan we bij Yasmina ongedoucht een salade eten en kijken terug op een fijne en waardevolle dag.

Morgen stranddag!

meer fotos zie foto album